Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008

Νέα Δημοκρατία... κάθε λίγο και λιγάκι...


(αντιγράφω, όπως ακριβώς βρέθηκε στο internet. Ο σύνδεσμος http://www.parliament.gr/sioufas/press/Deltia/2002/12_2002/(11-12-02)foros.doc, που οδηγεί στο αυθεντικό κείμενο, κατά έναν παράξενο τρόπο δεν λειτουργεί...)


Αθήνα, 11 Δεκ. 02

Εκβιάζουν τους μικρομεσαίους,

τρομοκρατούν τον κόσμο

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ Η ΝΕΑ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ


Δήλωση του Δημήτρη Σιούφα
Γενικού Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ

«Είχα επισημάνει την περασμένη εβδομάδα ότι η κυβέρνηση αφού στέγνωσε τα ταμεία του κράτους επιχειρεί τώρα να στεγνώσει ολοκληρωτικά και κάθε δραστηριότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην ελληνική περιφέρεια. Άκουσα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ξεχασμένοι Έλληνες στην ξεχασμένη Ελλάδα και δεσμεύτηκα ότι η Νέα Δημοκρατία θα φέρει στη Βουλή τη νέα φοροεισπρακτική επιδρομή που εξαπέλυσε η Κυβέρνηση για να καλύψει την αποτυχία της και την ανεπάρκεια του κράτους».

Τα παραπάνω δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Σιούφας αμέσως μετά την κατάθεση σχετικής ερώτησης μέσω της Βουλής προς τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών. Το πλήρες περιεχόμενο της ερώτησης έχει ως παρακάτω:

«Η δραματική κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας, η σημαντική υστέρηση των φορολογικών εσόδων του έτους 2002, η αναποτελεσματικότητα του κράτους και των μηχανισμών του και τέλος η λανθασμένη κυβερνητική στόχευση σ΄ ό,τι αφορά στον έλεγχο της παραοικονομίας και της μεγάλης φοροδιαφυγής οδηγούν την κυβέρνηση σε λήψη μέτρων ή μεθοδεύσεων που κινούνται έξω και πέρα από τη σφαίρα του σεβασμού προς τους πολίτες, στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και αποδυναμώνουν την αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος.

Είναι φανερό πως το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μπροστά στα αδιέξοδα που η ίδια δημιούργησε, επιστρατεύει μέσα και μεθοδεύσεις ανευθυνότητας και προχειρότητας με θύματα την επιχειρηματικότητα και κυρίως τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις.

Έχουμε επισημάνει με καθαρότητα πως η εφεύρεση του λεγόμενου "αυτοελέγχου" της εξαετίας 1993-1998 δεν είναι αποδεκτή από τη Νέα Δημοκρατία γιατί αδικεί τους φορολογούμενους πολίτες, εισάγει κεφαλικό φόρο επί δικαίων και αδίκων, απαξιώνει τους φοροελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους και συμβάλλει αρνητικά στην εμπέδωση φορολογικής συνείδησης στους πολίτες. Αναδεικνύει ταυτόχρονα την αδυναμία του φορολογικού συστήματος, εκπέμπει κοινωνική σκληρότητα και απορυθμίζει την οικονομική ζωή στην χώρα.

Το σύστημα εξουσίας και πιο συγκεκριμένα οι εισπρακτικοί μηχανισμοί -κατ’ εντολή βέβαια της Κυβέρνησης- έχουν εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου φοροειπρακτική επιδρομή. Θέτουν κάθε μικρό και μεσαίο επιχειρηματία μπροστά στο δίλημμα «είτε μπαίνεις τώρα στη ρύθμιση της συνάφειας είτε αρχίζουμε αμέσως έλεγχο της επιχείρησης».

Επιχειρούν να τρομοκρατήσουν και εκβιάζουν τον κόσμο, για να εισπράξουν ό,τι μπορούν, όσο πιο γρήγορα μπορούν.

Είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση αφού στέγνωσε τα ταμεία του κράτους επιχειρεί τώρα να στεγνώσει ολοκληρωτικά και κάθε δραστηριότητα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και στη ελληνική περιφέρεια.

Παράλληλα, ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι στο αμέσως επόμενο διάστημα η κυβέρνηση θα εξαπολύσει νέα φοροεισπρακτική επιδρομή – και δεν θα διστάσει να φτάσει σε κατασχέσει κινητής και ακίνητης περιουσίας σε βάρος ιδιωτών, επιχειρήσεων και φορέων- προκειμένου να καλύψει την τεράστια υστέρηση κρατικών εσόδων και την αποτυχία της στην εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Οι απειλές και οι πιέσεις προς τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες, οι φοροτρομοκρατικές επιστολές προς τους φορολογούμενους, η μετατροπή της προαιρετικής σε υποχρεωτική ρύθμιση της εξαετίας, πριν τη λήξη της προθεσμίας και οι εφ' άπαξ καταβολές φόρων φανερώνουν τη νοοτροπία των κυβερνώντων αλλά και το μέγεθος του προβλήματος στην οικονομίας της χώρας.

Είναι φανερό πως η κυβέρνηση διαχειρίζεται με το χειρότερο τρόπο τον υπόλοιπο πολιτικό χρόνο μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές. Δεν έχει ή δε θέλει να κατανοήσει την ανάγκη αλλαγής της οικονομικής της πολιτικής.

Ενώ ο μεσοπρόθεσμος σχεδιασμός, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, η προώθηση πολιτικών ανάπτυξης και η πάταξη της διαφθοράς που μαστίζει το δημόσιο βίο αποτελούν άξονες στους οποίους μπορούμε να πορευθούμε με αισιοδοξία αλλά και αποτελεσματικότητα, η κυβέρνηση παρουσιάζει έλλειμμα πολιτικής και περίσσευμα αυτοσχεδιασμών.
Ύστερα από τα παραπάνω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

Ο κ. Υπουργός στον οποίο απευθύνεται:

Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης να συνεχίσει την αντιδημοκρατική και προσβλητική για την επιχειρηματικότητα διαδικασία που ήδη εφαρμόζει;

Σχεδιάζει η κυβέρνηση να εξαπολύσει νέα φοροεισπρακτική επιδρομή και τι σημαίνει αυτό; Πώς προέκυψε η ανάγκη αυτή και γιατί επιλέγονται οι σχετικές μεθοδεύσεις;

Είναι στις σκέψεις της η παράταση της προθεσμίας και μετά την 31/12/2002;

Με τέτοιες φοροπροχειρότητες θα πορευθούμε στο δρόμο της πραγματικής σύγκλισης με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες;

Εδώ και δύο χρόνια ακούμε για νέο αναπτυξιακό νόμο που θα έφερνε η κυβέρνηση στη Βουλή. Τι θα γίνει με αυτή την υπόθεση;

Επιμένει ακόμη ότι ο "αυτοέλεγχος" είναι ελεγκτικό αποτέλεσμα του φοροελεγκτικού μηχανισμού του Υπουργείου ή εν πάση περιπτώσει μια διαδικασία ενταγμένη στη λεγόμενη φορολογική μεταρρύθμιση;»

Την ερώτηση υπογράφουν οι Δημήτρης Σιούφας, Προκόπης Παυλόπουλος, Σταύρος Δήμας, Γεώργιος Αλογοσκούφης, Αδάμ Ρεγκούζας, Νικόλαος Νικολόπουλος, Θεόδωρος Σκρέκας, Ηλίας Καλλιώρας, Γεώργιος Καλαντζής, Δημήτρης Κωστόπουλος, Νικόλαος Λέγκας, Μιχαήλ Λιάπης, Ελευθέριος Παπαγεωργόπουλος, Έλσα Παπαδημητρίου, Γεώργιος Τρυφωνίδης, Αριστείδης Τσιπλάκος, Σάββας Τσιτουρίδης

@


το σχόλιο μάς: Φαντάζομαι, θα αναγνωρίζετε πολλούς από τους υπογράφοντες... Αυτά έλεγε η Νέα Δημοκρατία πριν από λίγα χρόνια, και αυτά ήταν που την έφεραν στην εξουσία. Όμως, ο παραλογισμός εκείνων που ονειρεύονται καρέκλες, αξιώματα και τιμές, δεν τους επιτρέπει να καταλάβουν ότι η πραγματικότητα των πολιτών είναι πολύ διαφορετική από την δική τους!

Το παραπάνω κείμενο αποτελεί εξαιρετικό δείγμα εξαπάτησης των ελλήνων πολιτών που, σήμερα αντί να απολαμβάνουν τους κόπους τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κυβέρνηση (την κυβέρνηση της ΝΔ, της ίδιας ΝΔ που άλλα υποστήριζε στο πρόσφατο παρελθόν) η οποία λειτουργεί εκδικητικά, πρόχειρα και καταστρεπτικά, λεηλατώντας και τα τελευταία λεπτά του εισοδήματος των ελλήνων πολιτών.

Βέβαια, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι ο τρόπος λεηλάτησης είναι πιο έξυπος και πιο εκλεπτυσμένος... γι' αυτό άλλωστε και ο Κώστας Καραμανλής θεωρείται ο καταλληλότερος Πρωθυπουργός, διαχειριστής δηλαδή της καθημερινότητας!

Αφού λοιπόν είναι ο καταλληλότερος... τους ακατάλληλους τί τους θέλει δίπλα του;




Δευτέρα 30 Ιουνίου 2008

Σχετικά με την εξωτερική πολιτική των Τούρκων

Μία ακόμη δήθεν επιτυχία της τουρκικής διπλωματίας - αναμενόμενη κατά τ' άλλα πρόκληση - έφερε την Θράκη και τους έλληνες μουσουλμάνους της περιοχής, στο επίκεντρο των συζητήσεων στην Σύνοδο των Υπουργών εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης.

Η Σύνοδος πραγματοποιήθηκε στην Ουγκάντα (18-20 Ιουνίου 2008) και ως συνήθως, εξέφρασε με τον πιο επίσημο τρόπο ευσεβείς πόθους και βλέψεις των χωρών-μελών της Διάσκεψης...

Τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις της Συνόδου μπορείτε να τα βρείτε εδώ:


Σε ό,τι αφορά την Τουρκία έχω να κάνω ένα μικρό σχόλιο ούτως, ώστε να καθησυχάσουν όλοι εκείνοι που φοβούνται ανατροπές και φαντάζονται σενάρια... όχι απαραίτητα αβάσιμα. Η Τουρκία πάντα σε περιόδους πολιτικών της κρίσεων και κοινωνικών αναταραχών, επιστρατεύει την εξωτερική της πολιτική έτσι, ώστε να υποβαθμιστεί το πρόβλημα που η ίδια αντιμετωπίζει στο εσωτερικό. Αποτελεί γνωστή τακτική καθεστώτων με ελλιπή δημοκρατική θεώρηση των πραγμάτων που νομίζουν ότι, έτσι τονώνουν το αίσθημα εθνικής ασφάλειας των πολιτών τους και πως διασφαλίζεται ο ρόλος τους (νομιμοποίηση επιδιώξεων) στο διεθνές πολιτικό γίγνεσθαι.

Το κακό στην όλη υπόθεση είναι, πως η τουρκική διπλωματία βρίσκει πρόσφορο έδαφος στην διεκδίκηση όλων εκείνων των ζητημάτων που συνθέτουν την εξωτερική της πολιτική (συμπεριλαμβανωμένων και των ελληνοτουρκικών) διότι, η ελληνική εξωτερική πολιτική παρουσιάζεται από αβέβαιη έως άτολμη σε ό,τι αφορά στους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ανακόψει τον τουρκικό επεκτατισμό.

Και αυτό, θα μπορούσε να είναι εύκολη υπόθεση για την ελληνική διπλωματία, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας φαντάζει τουλάχιστον για την ώρα “όνειρο θερινής νυκτός”...

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως, κάθε χώρος διαβούλευσης – σημαντικός ή ασήμαντος – όπως ο ΟΙΔ, εγκυμονεί απόψεις, σκέψεις, πολιτικές, επιδιώξεις που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, βρίσκουν διέξοδο στην διεθνή τους νομιμοποίηση, τουλάχιστον στην συνείδηση της διεθνούς κοινής γνώμης (που συνήθως δεν εμβαθύνει στην φύση του κάθε ζητήματος και δεν κρίνει αντικειμενικά) και αυτό ίσως είναι το πιο ανησυχητικό και κάτι το οποίο θα μας δημιουργήσει προβλήματα στο μέλλον, γι΄αυτό και θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ενημέρωση των πολιτών.

Παράλληλα, αυτό είναι και το πεδίο στο οποίο αποτελεσματικά – περισσότερο σήμερα παρά ποτέ – η ελληνική εξωτερική πολιτική, θα μπορούσε να επιτύχει θεαματικά αποτελέσματα, τόσο για την αναβάθμιση του ρόλου της χώρα μας στο διεθνές κοινωνικοπολιτικό παιχνίδι, όσο και στο “μπλοκάρισμα” πολιτικών επιδιώξεων χωρών όπως η Τουρκία ή τα Σκόπια ή η Αλβανία που προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποκομίσουν παντός είδους οφέλη εις βάρος της χώρας μας. Εξάλλου, ο ρόλος που έχουμε επιλέξει ως χώρα να διαδραματίζουμε στον χώρο της Βαλκανικής ως σταυροδρόμι Ανατολής-Δύσης, αυτό επιβάλλει!

Θέλω να πιστεύω ότι το ελληνικό Υπουργείο των εξωτερικών έχει στα σχέδια του έτοιμη πρόταση ενεργοποίησης και της λεγόμενης διπλωματίας των πολιτών, μεταξύ άλλων, που θα ενισχύσει την εξωτερική μας πολιτική και θα την εμπλουτίσει με περισσότερα στοιχεία σε όλα τα επίπεδα.

Ενδεχομένως, η καταγγελία του ψηφίσματος CFM-35/2008 που καταφέρεται εναντίον της Ελλάδος, στα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα να είναι επιβεβλημένη δεδομένου ότι, το εν λόγω ψήφισμα αφορά στα εσωτερικά χώρας-μέλους της Ε.Ε. και αμφισβητεί με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απολαμβάνουν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή εθνικής καταγωγής.

Μέχρι τότε, θα ήθελα ο κ. Babacan να απαντήσει σε δύο-τρία ερωτήματα που όλη η διεθνής κοινότητα θέτει:

Υπό ποιό καθεστώς σήμερα ζουν και αναπτύσσονται οι εθνικές / θρησκευτικές / κοινωνικές μειονότητες στην Τουρκία;

Πόσο σεβαστά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία;

Πόσο σεβαστή είναι η αντίθετη άποψη;

Κατά πόσο είναι σεβαστή η ελευθερία του λόγου;

Κι εφόσον η ανάρτηση αυτή συντάχθηκε με την ευκαιρία της πραγματοποίησης της Συνόδου των Υπουργών εξωτερικών του ΟΙΔ, θα ήθελα ο κ. Babacan να μπορούσε να μας απαντήσει κατά πόσο οι χριστιανικές κοινότητες εντός της επικράτειας των ισλαμικών χωρών που μετέχουν στον ΟΙΔ, χαίρουν ελευθερίας και σεβασμού των δικαιωμάτων τους...

update #1, 01/07/08:

update #2 σχετικά με την πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό της Τουρκίας, 02/07/08:

update #3, 03/07/08:

update #4, 05/07/08:

update #5, 06/07/08

update #6, 08/07/08:

update #9, 09/07/08:

update #10, 10/07/08:
Nα διαβάζουμε, για να μαθαίνουμε...

update #11, 26/10/08:
Αμετάβλητη η τουρκική εξωτερική πολιτική

Σάββατο 28 Ιουνίου 2008

Do Azerbaijan's Ethnic Minorities Face Forced Assimilation?

γράφει η Liz Fuller

Over the past 10 days, representatives of ethnic minorities in Azerbaijan have issued two separate public statements affirming their fear of assimilation and soliciting international support. Azerbaijani commentators have dismissed those appeals as unfounded and orchestrated by Moscow.

The ethnic groups in question are the Avars, Tsakhurs, and Lezgins, and according to official statistics together they constitute less than 1 percent of Azerbaijan's total population of 8.65 million. They live compactly in several districts of northern Azerbaijan bordering on the Russian Federation. Avars are the largest ethnic group in neighboring Daghestan, where they account for approximately 29 percent of the population, and Lezgins the third largest (13 percent). The Tsakhurs, who number around 8,000, constitute less than 0.5 percent of Daghestan's population.

Estimates of the number of Lezgins in Azerbaijan range from 178,000 to 400,000 or even 850,000. Azerbaijan's Lezgins have lobbied sporadically for greater protection of their rights since the early 1980s; some Lezgins in both Daghestan and Azerbaijan have gone so far as to propose creating an independent state that would encompass their historic homeland to the north and south of the Samur River that forms the border between Russia and Azerbaijan. A conference on the Lezgins organized in Moscow last month under the aegis of the Russian Foreign Ministry was construed by some Azerbaijani commentators as possibly heralding a new Lezgin separatist threat.

On June 16, the website rossia3.ru posted an appeal "To all people of good will" signed by eight separate organizations representing the Avars, Lezgins, and Tsakhurs. One of those organizations is the Imam Shamil Avar National Front headed by Dagneft President and Russian State Duma Deputy Gadji Makhachev, who many observers believe has close ties with, and on occasion acts on orders from, the Kremlin.

The appeal deplored the fact that the creation in 1918 of the Azerbaijan Democratic Republic effectively split the ancestral homeland of the three ethnic groups, and that during the seven decades that those lands were part of the USSR, they were subjected to "nightmarish" discrimination. It claimed that they were the only ethnic minorities in the entire Soviet Union who were obliged to pay for secondary and higher education. It further argued that Azerbaijan's secession in 1991 from the USSR was illegal as it was not preceded by a referendum, in which they would have voted against (Armenia was in fact the only Soviet republic to comply with the referendum requirement), and that "twice during the 20th century Azerbaijan occupied our homeland and unlawfully seized power there."

The appeal claimed that the leadership of the newly independent Azerbaijan Republic then embarked on the systematic annihilation of the three ethnic groups, sending "tens of thousands" of young men to fight in Nagorno-Karabakh, of whom "thousands" were killed. (That figure is difficult to reconcile with official population figures.) Members of the intelligentsia from all three ethnic groups were allegedly thrown into prison, and Azerbaijanis from other regions of Azerbaijan or from Georgia resettled in their abandoned homes in what the appeal terms a systematic "Turkicization" process. Those resettlers allegedly hold most official posts in the districts where the three groups constitute the majority of the population. The most recent crackdown was in March 2008 against the predominantly Lezgin population of the Kusar and Khachmas raions of Azerbaijan. The appeal concluded by requesting help in clarifying what has happened to those arrested and support for the creation of autonomous regions for the three groups.

Two days later, on June 18, the Daghestan-based Avar National Council, which was not a signatory to the June 16 appeal, addressed an open letter to Daghestan's President Mukhu Aliyev (himself an Avar) to "protect" Azerbaijan's Avar minority from the threat of "genocide," kavkaz-uzel.ru reported. The agency quoted Magomed Guseinov, a leading Council member, as estimating the size of Azerbaijan's Avar minority at 200,000, and the number of Avars currently imprisoned in Azerbaijan at almost 300. Guseinov repeated the claim that in the Zakatala, Belokany, and Kakh raions Azeris, mostly resettlers from the Naxcivan Autonomous Republic, occupy most prominent political posts even though they account for just 27 percent of the population. He contrasts the plight of the Avars in Azerbaijan unfavorably with that of Daghestan's Azerbaijani minority, which at the time of the 2002 Russian Federation census numbered 111,656 people, or approximately 4 percent of the republic's population. As one of Daghestan's 14 titular nationalities, the Azeris have the right to radio broadcasts and education in their native language.

Guseinov recalled that during a visit to Baku in late April 2007, President Aliyev discussed the plight of Azerbaijan's Avars with President Ilham Aliyev, who declared on that occasion that the Avars have no grounds for complaint and accused unnamed "forces" of seeking to stir up unrest among Azerbaijan's ethnic minorities. Mukhu Aliyev is scheduled to visit Azerbaijan again on June 26.

Meanwhile, political scientist Vafa Quluzade, who served as an adviser to Ilham Aliyev's late father Heydar, was quoted by kavkaz-uzel.ru on June 19 as accusing Russia of deliberately seeking to fuel disaffection among Azerbaijan's Avar, Lezgin, and Tsakhur minorities on the eve of a visit to Baku by Russian President Dmitry Medvedev. Quluzade suggested the objective is to coerce Azerbaijan into accepting a recent offer from Gazprom to buy natural gas from Azerbaijan's offshore Shah Deniz field. A commentary published on June 19 in the online daily zerkalo.az similarly argued that separatism on the part of the Lezgins, the Kurds, and the Talysh (who live in the southern districts of Azerbaijan bordering on Iran) constitutes a very real threat to Azerbaijan's territorial integrity, and compared the Lezgins in Azerbaijan with the Ossetian population of the breakaway Georgian republic of South Ossetia.


Initially published at RFE/RL

Copyright (c) 2008. RFE/RL, Inc. Reprinted with the permission of Radio Free Europe/Radio Liberty, 1201 Connecticut Ave., N.W. Washington DC 20036.

Notice: The opinions expressed in this post does not necessarily reflect the opinion and the policies of this blog


useful links: