Αναμφισβήτητα, ο Αντώνης Σαμαράς παραμένει ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ηγέτες της συντηρητικής παράταξης, κάτι που ουδέποτε πρόκειται να ειπωθεί για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, παρά την εν λευκώ επταετή θητεία του· μια διακυβέρνηση που χαρακτηρίζεται από τοξικότητα και χυδαιότητα - αλητεία θα το έλεγα - σε κάθε της επίπεδο. Ο μητσοτακισμός θα καταγραφεί στη συλλογική μνήμη για τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, τις αυταρχικές πρακτικές, την ατολμία στη διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, καθώς και για τον μαρασμό της πραγματικής οικονομίας.
Αυτή ακριβώς η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο ανδρών έγκειται στην ίδια την αντίληψη περί πατρίδας, παράταξης και δημοκρατικών παραδόσεων. Ενώ ο Αντώνης Σαμαράς εξέφραζε ανέκαθεν τη γνήσια - αν και δεν μου είναι ιδιαίτερα προσφιλής ο όρος - λαϊκή δεξιά, μπολιασμένη με έντονο πατριωτικό αίσθημα και σεβασμό στις παραδοσιακές αξίες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μεταλλάξει το κόμμα σε ένα ιδεολογικά άχρωμο, τεχνοκρατικό μόρφωμα και, μέσω ενός συστήματος εξουσίας στελεχωμένου από δευτεροκλασάτους τεχνοκράτες, καιροσκόπους και αριβίστες, έχει αποξενώσει πλήρως τη Νέα Δημοκρατία από την παραδοσιακή της βάση. Επιπλέον - για να γνωρίζουμε για τι μιλάμε, οι μόνοι "στυλοβάτες" του μητσοτακισμού αυτή τη στιγμή είναι κάποιοι αποτυχημένοι πασόκοι, όψιμοι δεξιοί δίχως ιστορία και ταυτότητα, καθώς και τυχοδιώκτες που αντιλαμβάνονται την πολιτική αποκλειστικά ως πεδίο προσωπικών συναλλαγών.
Στο εσωτερικό, η επταετία αυτή σφραγίστηκε από τη συστηματική χειραγώγηση και την πρωτοφανή απαξίωση των θεσμών, την αδιαφάνεια και τη διαστρέβλωση της ίδιας της έννοιας και λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σχετική τροπολογία που ενσωματώθηκε στον νόμο περί "επιτελικού κράτους" αναφορικά με τη θεσμοθέτηση της θέσης του μόνιμου υπηρεσιακού υφυπουργού των Εξωτερικών. Πέραν αυτού, ανεξάρτητες αρχές παρακάμφθηκαν, η δικαιοσύνη εργαλειοποιήθηκε και το κράτος δικαίου δοκιμάστηκε και δοκιμάζεται σκληρά, προκειμένου να εξυπηρετηθούν κομματικές και προσωπικές σκοπιμότητες. Ταυτόχρονα, επιχειρήθηκε η ηθική και επαγγελματική εξόντωση προσώπων, καθώς και η ισοπέδωση του βίου και του έργου οποιουδήποτε τόλμησε να υψώσει ανάστημα ή να ασκήσει τεκμηριωμένη κριτική στο "σύστημα Μαξίμου".
Αυτή η εγχώρια θεσμική εκτροπή έχει βαρύτατο τίμημα και εκτός συνόρων, καθώς πλήττει σοβαρά την αξιοπιστία και την εικόνα της χώρας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ελλάδα, από ισότιμος και σεβαστός εταίρος στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, βρέθηκε επανειλημμένα στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών θεσμών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αντιμετωπίζοντας καταδικαστικά ψηφίσματα για την υποβάθμιση της ελευθεροτυπίας, το σκάνδαλο των υποκλοπών και τη διαφθορά. Η διεθνής απαξίωση και ο διασυρμός της χώρας ως "προβληματικής δημοκρατίας" ακύρωσαν κάθε κυβερνητικό αφήγημα περί "ισχυρής Ελλάδας".
Την ίδια στιγμή, στην εξωτερική πολιτική, ο μητσοτακισμός προκρίνει την τακτική του "δεδομένου συμμάχου", υποχωρώντας συστηματικά έναντι των τουρκικών προκλήσεων, ενώ η καθημερινότητα του Έλληνα πολίτη συνθλίβεται από την καλπάζουσα ακρίβεια και τη βίαιη φτωχοποίηση που μεθοδεύεται συνειδητά και νομιμοποιείται ιδεολογικά από το ίδιο αυτό σύστημα εξουσίας.
Η Ιστορία θα καταγράψει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως έναν διαχειριστή που αλλοίωσε την ταυτότητα της παράταξης, υπονόμευσε τους θεσμούς και πλήγωσε το διεθνές κύρος της χώρας - σε πλήρη αντίθεση με το ανεξίτηλο εθνικό και παραταξιακό αποτύπωμα που άφησε ο Αντώνης Σαμαράς.
Και μία προσωπική κατάθεση, αν μου επιτρέπετε. Με τον Αντώνη Σαμαρά οι δρόμοι μας κάποια στιγμή συναντήθηκαν και κάποτε χώρισαν, εξαιτίας βαθιών και μη γεφυρώσιμων πολιτικών διαφορών. Ωστόσο, είναι αδύνατο να μην αναγνωρίσει κανείς την ηθική και πολιτική συγκρότηση του ανδρός, η οποία δεν επιδέχεται καμία σύγκριση με το πολιτικό "ανάστημα" του σημερινού πρωθυπουργού.
Το κατά πόσο ο Αντώνης Σαμαράς θα προχωρήσει τελικά στην ίδρυση ενός νέου κόμματος - το οποίο ούτως ή άλλως έχει ανάγκη ο συντηρητικός χώρος για να επιβιώσει πολιτικά, αν αναλογιστεί κανείς το ήθος που κυριαρχεί σήμερα στη ΝΔ και τα δεκανίκια που αναζητά στα δεξιά της - μου είναι άγνωστο. Το βέβαιο είναι πως έχει ήδη αργήσει πολύ. Αν ήθελε να είναι απόλυτα συνεπής με τις ιδέες του, θα έπρεπε να είχε επιχειρήσει την ανατροπή του Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του ήδη από το 2020.
