Παρασκευή 15 Αυγούστου 2008

Neocons Now Love International Law

γράφει ο Robert Parry

How can some justify the United States attacking Grenada or Nicaragua or Panama or Iraq or Serbia yet condemn the Russian involvement in Georgia? While major US news outlets may be comfortable wearing blinders that let them see only wrongdoing by others, the rest of the world views the outrage from Bush and the neocons over Russia as a stunning double standard.

It’s touching how American neoconservatives who have no regard for international law when they want to invade some troublesome country have developed a sudden reverence for national sovereignty.

Apparently, context is everything. So, the United States attacking Grenada or Nicaragua or Panama or Iraq or Serbia is justified even if the reasons sometimes don’t hold water or don’t hold up before the United Nations, The Hague or other institutions of international law.

However, when Russia attacks Georgia in a border dispute over Georgia’s determination to throttle secession movements in two semi-autonomous regions, everyone must agree that Georgia’s sovereignty is sacrosanct and Russia must be condemned.

US newspapers, such as the New York Times, see nothing risible about publishing a statement from President George W. Bush declaring that “Georgia is a sovereign nation and its territorial integrity must be respected.”

No one points out that Bush should have zero standing enunciating such a principle. Iraq also was a sovereign nation, but Bush invaded it under false pretenses, demolished its army, overthrew its government and then conducted a lengthy military occupation resulting in hundreds of thousands of deaths.

The invasion of Iraq also wasn’t a spur of the moment decision. In the months after the 9/11 attacks, Bush proclaimed an exceptional right of the United States to invade any country that might become a threat to American security or to US global dominance. [For details, see Consortiumnews.com’s “Bush’s Grim Vision” or see our book, Neck Deep]

When asked questions about international law, Bush would joke: “International law? I better call my lawyer.”

The neocons’ contempt for international law goes back even further – to the 1980s and the illegal contra war against Nicaragua and the invasion of Panama. Only in the last few days have the neocons discovered an appreciation for multilateral institutions and the principles of non-intervention.

Despite this history, leading US newspapers don’t see hypocrisy. Instead, they have thrown open their pages to prominent neocons and other advocates of US-led invasions so these thinkers now can denounce Russia while not mentioning any contradictions.

originally posted at Byzantine Blog. Read the whole article here: 

update #1, 16/08/08: As things fall apart, by Max Bergmann, Democracy Arsenal:

... Perhaps the biggest foreign policy challenge for the next President is attempting to restore U.S. credibility and prestige around the world. McCain this week has shown exactly the wrong way to go about it. His recent over-the-top rhetoric about Georgia is exactly the wrong approach and reeks of the same neoconservative inspired thinking that emanated from Bush's first term. Making hollow promises and defiant threats, when the Bush administration just showed that such rhetoric to be completely hollow, only makes the U.S. look less credible (Of course, if McCain were actually serious about following through on his reckless rhetoric and militarily confronting Russia then that would not only be insane but would further imperil our superpower status)...

Πέμπτη 14 Αυγούστου 2008

Σχετικά με τον πόλεμο στον Καύκασο...

... δεν θέλω να κάνω κανένα σχόλιο. Ούτε και να παρουσιάσω καμιά μακροσκελή ανάλυση, ικανοποιώντας έτσι την ματαιοδοξία μου ως "ειδήμονα" πάνω σε θέματα διεθνών σχέσεων. Ό,τι ήταν να ειπωθεί, έχει ειπωθεί και οτιδήποτε επιπλέον - νομίζω - περισσότερο κακό θα κάνει, παρά καλό. Εξάλλου, όπως είπε χαρακτηριστικά και ο Πρόεδρος Μεντβέντεφ: "ο σκοπός επετεύχθη..." ! Νέοι τάφοι ή ακόμη... καλλίτερα, νέα νεκροταφεία ανοίχτηκαν και θ' ανοιχτούν, για να υποδεχτούν όλους εκείνους που ήθελαν να ζήσουν αλλά στάθηκαν εμπόδιο στα σχέδια δυο-τριών τρελών της "παρέας της Τυφλίδας". Και είναι τόσο απλό.

Όμως, από αυτόν τον - όχι άδικο - παράλογο πόλεμο, βγήκε και κάτι καλό. Αποδείχτηκε πόσο έξυπνοι μπορούν να είναι οι Ευρωπαίοι όταν το θέλουν. Και αναφέρομαι στην διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά. Τί θα είχε συμβεί αν η Γεωργία - μαζί με την Ουκρανία - είχαν ενταχθεί στη Συμμαχία και ξεσπούσε η κρίση, όπως και ξέσπασε;

Ενδεχομένως, θα είχαμε έναν γενικευμένο πόλεμο ανάμεσα στην "Δύση" και την "Ανατολή" όχι σε ένα, αλλά πιθανόν σε δεκάδες μέτωπα, με απρόβλεπτες συνέπειες που κανένας μας δεν θα ήθελε καν να φαντάζεται!

Ένα ερώτημα που θα μπορούσαμε να θέσουμε σε αυτό το σημείο ... έτσι ... αυθόρμητα ... οι Αμερικανοί - που επιθυμούσαν διακαώς την ένταξη Γεωργίας και Ουκρανίας στην Ατλαντική Συμμαχία - είχαν στα σχέδια τους ένα τέτοιο σενάριο πολέμου; Έναν  πόλεμο που θα είχε ως χώρο εκδήλωσής του τον ευρωπαϊκό χώρο για ακόμη μία φορά μέσα σε εκατό χρόνια;

Υπερβολές, θα απαντούσε κάποιος. Ανοησίες, ίσως, ν' απαντούσε κάποιος άλλος. Όμως, η ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών - απ' αυτά που διαβάζω και που διαβάζουμε όλοι μας - συμπεριφέρεται σαν να μην κατανοεί τι ακριβώς έχει συμβεί... Και  με δεδομένη  και γνωστή την εξωτερική τους πολιτική, που επιδιώκει την δημιουργία ή την ανάπτυξη κρίσεων εκεί που δεν υπάρχουν ή που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ή εκεί που θα μπορούσαν να αποφευχθούν πολύ φοβάμαι πως, ό,τι κι αν υποθέσουμε ούτε υπερβολικό θα είναι, ούτε ανόητο, ούτε λίγο...

update #1, 14/8/08: Όπως αναφέρει ο Μιχάλης Εγνατίου σε άρθρο του στο φύλλο της εφημερίδας  "Ημερησία"  της 12ης Αυγούστου, με τίτλο: H «εκδίκηση» του Κοσόβου:

... Tη μεγαλύτερη ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση, φέρει η κυβέρνηση των Hνωμένων Πολιτειών. Aναμείχθηκε απροκάλυπτα στις εσωτερικές υποθέσεις του Kαυκάσου, όταν η Mόσχα ήταν πατημένη στη γη. Mόλις οι Pώσοι συνήλθαν από το σοκ που τους προκάλεσε εκείνη η αρρωστημένη μορφή κομμουνισμού που τους επιβλήθηκε, οι πάντες γνώριζαν πως θα απαιτούσαν την πρωτοκαθεδρία στην περιοχή. Δεν συμφέρει στις HΠA η σύγκρουση με τη Pωσία, απλά και μόνο επειδή δεν είναι σε θέση να την αντιμετωπίσει. Oσοι γνωρίζουν τον τρόπο δράσης και αντίδρασης της Mόσχας, δεν έχουν την παραμικρή αμφιβολία πως σύντομα θα ξανανοίξουν και το θέμα του Kοσσυφοπεδίου, ακόμα και αν οι HΠA κάνουν μερικά βήματα πίσω στον Kαύκασο. H θύελλα, που έρχεται, ούτε στην Oυάσιγκτον συμφέρει, πολύ περισσότερο ούτε στα Bαλκάνια...

update #2, 19/8/08:

Στο blog "scraps of Moscow", μπορείτε να βρείτε μία πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή χαρτών του Καυκάσου, η οποία μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε λίγο καλλίτερα την πολιτική γεωγραφία της περιοχής, αφού παρουσιάζει τις μεταβολές που έχουν πραγματοποιηθεί, μέχρι σήμερα, στα σύνορα των χωρών της περιοχής καθώς, και στην πληθυσμιακή σύνθεση τόσο της Γεωργίας όσο και της Οσσετίας και της Απχαζίας.

Σάββατο 9 Αυγούστου 2008

Αιθιοπία - Ερυθραία ... στη σέντρα

Δεν είναι μονάχα ο Καύκασος που φλέγεται!

"Ένας ανόητος πόλεμος είναι ήδη αρκετός"... δήλωνε μόλις τον Απρίλιο ο Πρωθυπουργός της Αιθιοπία... θαυμαστής, φίλος, σύμμαχος και οπαδός του George Bush, Meles Zenawi σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Newsweek, αναφερόμενος στις σχέσεις της χώρας του με την Ερυθραία.
Και αυτό γιατί είχε ήδη προγραμματιστεί η αποχώρηση των Κυανόκρανων από την συνοριακή γραμμή των δύο χωρών για το τέλος Ιουλίου, γεγονός που θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέα ανάφλεξη στην περιοχή, οποιαδήποτε στιγμή!

Προς το παρόν, τα πράγματα είναι ήρεμα... όμως, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Να θυμήσω ότι, η Ερυθραία ανεξαρτητοποιήθηκε από την Αιθιοπία μόλις το 1993, έπειτα από τριακονταετή πόλεμο. Το 1998 και παρά τις διμερείς και διεθνείς προσπάθειες για επίλυση των συνοριακών διαφορών, νέες συγκρούσεις οδήγησαν σε διετή αιματοχυσία στην περιοχή.
Το 2002 ξεκίνησαν και πάλι οι διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για την συνολική διευθέτηση των ζητημάτων που απασχολούν τις δύο χώρες, με παράλληλη εγκατάσταση ειρηνευτικών δυνάμεων τόσο στο έδαφος της Αιθιοπίας, όσο και στο έδαφος της Ερυθραίας.

Χρήσιμο υλικό σχετικά με το ιστορικό των δύο χωρών, της σύγκρουσής τους, των διαφορών και των απαιτήσεών τους καθώς, και των προσπαθειών της διεθνούς κοινότητας για την τελική διευθέτηση του ζητήματος, μπορείτε να βρείτε εδώ:

Permanent Court of Arbitration
Security Council, UN


update #1, 11/08/08:
useful links:
The Eritrea-Ethiopia Border Dispute
UN to vote on Eritrea, Ethiopia impasse
U.N. abandons Eritrea-Ethiopia peace mission
Ethiopia ready to solve border dispute
Ethiopia says wants talks to solve border dispute
Ethiopia keeps on resolving Ethio-Eritrea border dispute peacefully

Ethiopia to pursue dialogue to resolve border dispute with Eritrea