Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

Φωνές πραγματικής αντίδρασης ενάντια σε άθλιες πολιτικές

Να καταργηθεί η προσωποκράτηση για χρέη προς το δημόσιο.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της εκφράζει την αντίθεσή της στο μέτρο της προσωποκράτησης για χρέη προς το δημόσιο. Ανεξάρτητα από την έκβαση της διαφωνίας των δύο ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας γύρω από τη συνταγματικότητα του μέτρου της προσωποκράτησης, η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί το μέτρο αυτό σαν μια βάρβαρη μεταχείριση των πολιτών από το κράτος.

Η κυβέρνηση πέτυχε, πρόσφατα, να διατηρηθεί ο επαχθής αυτός θεσμός, χρησιμοποιώντας ως υπόθεση - πιλότο την προσπάθεια της ΔΟΥ Κέρκυρας για προσωποκράτηση πλημμυροπαθούς που ο πλειστηριασμός του ακινήτου του δεν κάλυψε το σύνολο των 32.012 ευρώ πού όφειλε στο Δημόσιο. Την ίδια στιγμή, ο μέσος χρόνος καθυστέρησης αποπληρωμής των οφειλών των δημόσιων νοσοκομείων, ύψους τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, προς τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις ανέρχεται στους 23,88 μήνες (716 ημέρες)!

Υπενθυμίζεται ότι η προσωποκράτηση για χρέη προς το Δημόσιο επεκτάθηκε από τον υπουργό τον Γ. Δρυ της κυβέρνησης Σημίτη, το 1997, και σε χρέη πολιτών σε Ταμεία ή ΝΠΔΔ εν γένει. Η σημερινή κυβέρνηση, το 2004, έκανε ένα βήμα παραπέρα απαγορεύοντας με διάτρητη διάταξη νόμου (άρθρο 20 του ν. 3301/2004) κάθε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του δημοσίου λόγω χρεών του σε ιδιώτες. Με τέτοιου είδους άθλια νομοθετήματα, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, αποδεικνύουν ότι μοναδικός τους στόχος είναι η διασφάλιση της οικονομικής ασυδοσίας του κράτους και η νομιμοποίηση των αυθαιρεσιών του έναντι του πολίτη.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους πολίτες και τις επαγγελματικές τους ενώσεις να κάνουν χρήση όλων των διαθέσιμων πολιτικών και νομικών μέσων ώστε να δοθεί τέλος στη κρατική ασυδοσία και αυθαιρεσία.

πηγή: Φιλελεύθερη λαλιά

διαβάστε επίσης: Ο μεσαίωνας επιστρέφει στις φαντασιώσεις - σύντομα - συνταξιούχων... λειτουργών, Η γελοιότητα αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του έλληνα νομοθέτη;, Χαμένοι στην ... "μετάφραση";

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

Αλλαγή κανόνων και όχι συντήρηση του υπάρχοντος τραπεζικού συστήματος

Σήμερα, μετά την επένδυση των μισών περίπου από τα 700 δισ. δολλάρια που διατέθηκαν από το Κογκρέσσο για την στήριξη των αποθεματικών του τραπεζικού συστήματος των Ηνωμένων Πολιτειών, τα στοιχεία δείχνουν ότι το Υπουργείο Οικονομικών και η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ δεν έχουν επιτύχει τον στόχο της μείωσης του κόστους ή της συνέχειας στη διαθεσιμότητα των κεφαλαίων.

Αντίθετα, οι μεγάλες τράπεζες μειώνουν την καταναλωτική πίστη, αυξάνουν προμήθειες, επιβάλλουν πρόσθετες χρεώσεις  και αναζητούν τρόπους για την περαιτέρω ισχυροποίηση των ισολογισμών τους.

Αν δεν αντιστραφούν αυτές οι τάσεις, η συντονισμένη δράση σε ομοσπονδιακό δεν θα επιφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα εμβαθύνει την ύφεση και δεν θα επαναφέρει το προηγούμενο κλίμα στις αγορές.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ:

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008

Έχουμε "γενέθλια" σήμερα???

Minnie-Mouse-Birthday-Cake-Color Πέρασε κιόλας ένας χρόνος; Απ' ό,τι φαίνεται...

Ακόμη έχω στο μυαλό μου εκείνο το βροχερό βράδυ της πρώτης ανάρτησης... Ακόμη θυμάμαι με πόσο διστακτικό ενθουσιασμό ήμουν έτοιμος να πατήσω "δημοσίευση" μ' ένα κλικ του ποντικιού μου... Πολλά συνέβησαν από τότε και στην προσωπική μου ζωή και την επαγγελματική και κοινωνική μου ενασχόληση. Όμως, αυτό που έχω να σημειώσω με απόλυτη βεβαιότητα είναι ότι το blogging μου έμαθε πάρα πολλά.

Ναι! Νιώθω κερδισμένος!

Γιατί;

Γιατί ξαναβρήκα παλιούς φίλους. Γιατί έκανα νέους φίλους. Γιατί βρήκα έναν ακόμη πολύ καλό τρόπο να εκφράζω ελεύθερα τις σκέψεις μου και τις απόψεις μου και να τις θέτω στην κρίση όλων! Γιατί βρήκα έναν αξιόπιστο τρόπο να "συγκρίνω" τον εαυτό μου με άλλους και να διορθώνω - όσο μπορώ - τα δικά μου λάθη. Γιατί βρήκα μία ανεξάντλητη πηγή μη κονσερβοποιημένης γνώσης!

Όπως και στον πραγματικό κόσμο, έτσι και μέσα στο διαδίκτυο, μπορείς να βρεις και να επικοινωνήσεις με θαυμάσιους ανθρώπους ενώ, δεν λείπουν και όλοι εκείνοι οι άχρηστοι που προσπαθούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να επιβιώσουν (για ποιόν λόγο άραγε;) παρασιτικά μέσα από ένα γίγνεσθαι που οφείλει να δημιουργεί, να διδάσκει και να μην παρασύρεται σε ανούσιες... "διαδρομές". Όπως και στον πραγματικό κόσμο, μπορείς να βρεις λογής-λογής ανθρώπους...

Επομένως, οφείλω να ευχαριστήσω πολλούς. Αντί να τους ονοματίσω εδώ - φοβούμενος μην ξεχάσω κανέναν - μπορείτε να τους βρείτε όλους μαζεμένους στην διπλανή στήλη. Πιο πολύ όμως, οφείλω να ευχαριστήσω τους αναγνώστες της Πολιτικής Προσέγγισης που με επαναλαμβανόμενες ή μη επισκέψεις είχαν την καλοσύνη να διαθέσουν χρόνο και να  επιδείξουν ανοχή στην ανάγνωση των αναρτήσεών μου, ιδιαίτερα όταν διαφωνούσαν μαζί μου.

Στο πέρασμα αυτού του πρώτου χρόνου διαδικτυακής παρουσίας μπορώ να αισθάνομαι ικανοποιημένος για σκέψεις μου ή προτάσεις μου που βρήκαν άμεση ανταπόκριση όπως για παράδειγμα το άρθρο για τα διόδια... το οποίο (μαζί και με άλλες παρεμβάσεις άλλων ιστολογίων) κατάφερε όχι μόνο να προκαλέσει αίσθηση, αλλά να προκαλέσει και αντιδράσεις.

Παράλληλα, πρέπει να ομολογήσω ότι θα μπορούσα να είχα ασχοληθεί πιο δυναμικά και με περισσότερα θέματα κάτι που δεν κατέστη δυνατό - κυρίως - λόγω έλλειψης χρόνου, ως απόρροια των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων! Ένας άλλος λόγος που περιορίζει στο ελάχιστο την διαδικτυακή μου συγγραφή, είναι ότι δεν δύναμαι να ασχολούμαι επί παντός θέματος και γεγονότος, αν δεν γνωρίζω τι να γράψω και πως! Δεν βρίσκω κάτι μεμπτό σε αυτό και δεν είμαι εγώ εκείνος που θα ακολουθούσε την επιτυχημένη συνταγή της ασάφειας και της γενικολογίας ή έστω του copy/paste δίχως αιτία ή συγκεκριμένη στόχευση. Ούτε και είμαι φτασμένος ή επίδοξος δημοσιογράφος, ιδιότητα που θα δικαιολογούσε ενδεχομένως τον σχεδόν καθημερινό σχολιασμό "των πάντων"! Εντούτοις, χαίρομαι που υπάρχουν άλλοι ιστολόγοι με περισσότερες γνώσεις από εμένα που μού κάνουν κατανοητά πράγματα τα οποία δεν γνωρίζω εις βάθος!

image Επέτυχε όμως η "Πολιτική Προσέγγιση" στους στόχους της; Ειλικρινά δεν μπορώ να δώσω μια καλή απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Μάλλον, όσοι διαβάζουν τις αναρτήσεις μου έχουν πιο πολλά να πουν και με περισσότερη ευθυκρισία... Και σε καμία περίπτωση δεν σκοπεύω ν' αναφερθώ σε, αδιάφορα για μένα, στατιστικά στοιχεία παρόλο που υπάρχει counter ο οποίος ελέγχει την κίνηση του ιστολογίου μου και διασκεδάζει έτσι την ματαιοδοξία μου.

Για το τέλος, είναι κάτι που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας: Η  "Πολιτική Προσέγγιση" ήταν ο τίτλος του πρώτου μου άρθρου στην εφημερίδα "Πελοποννησιακά Νέα" των Πατρών κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '90... Δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από τότε - εννοώ πολιτικά και κοινωνικά. Στην πραγματικότητα, ακόμη κι αν είχε γραφτεί μόλις χθες, θα ήταν σα να περιέγραφε... σα να αναφερόταν στις μέρες μας! Αυτός ήταν ο λόγος που δεν προσπάθησα να βρω κάτι πιο φρέσκο, πιο έξυπνο... ίσως πιο πρωτότυπο από έναν ξαναχρησιμοποιημένο (από εμένα) τίτλο και τελικά, επέλεξα ξανά την χρήση του στην διαδικτυακή μου παρουσία.

Δεν γνωρίζω πως θα εξελιχθεί για μένα και για την "Πολιτική Προσέγγιση" η συνέχεια. Θέλω να συνεχίσω την ιστολογική μου παρουσία και πιστεύω πως θα τα καταφέρω. Δεν σας κρύβω ότι κάθε φορά που δημοσιεύω ένα άρθρο... ένα σχόλιο... κάτι τέλος πάντων, νιώθω την ίδια ακριβώς συγκίνηση, όπως ακριβώς έναν χρόνο πριν! Θα δούμε...

Δείκτης ιδεολογικών και πολιτικών τοποθετήσεων των ελλήνων μπλόγκερ. Η συνέχεια της έρευνας του περιοδικού Montly Review και της VPRC

Πριν λίγο έλαβα ένα μήνυμα από την συντακτική ομάδα του περιοδικού Montly Review, που με ενημέρωνε σχετικά με την δημοσίευση και του δεύτερου μέρους της έρευνας που διενεργήθηκε από το περιοδικό σε συνεργασία με την VPRC. Σύμφωνα με αυτό:

... Με κύριο γνώμονα το έντονο ενδιαφέρον των μπλόγκερ προχωρούμε  στην παρουσίαση των "Ιδεολογικών αξιών και πολιτικών στάσεων", καθώς επίσης και των "Δεικτών ιδεολογικών και πολιτικών τοποθετήσεων" των Ελλήνων μπλόγκερ, τους οποίους μπορείτε να δείτε εδώ

Με τη δημοσίευση των "Ιδεολογικών αξιών και των πολιτικών στάσεων" και των "Δεικτών ιδεολογικών και πολιτικών τοποθετήσεων", ολοκληρώνεται η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας για το πολιτικό προφίλ των μπλόγκερ στην ιστοσελίδα του MR.

Τη "Δημογραφική κατανομή των μπλόγκερ", τις "Πολιτικές τοποθετήσεις", τη "Χρήση των μπλογκ" και τη "Χρήση και ενημέρωση από τα ΜΜΕ", μπορεί κανείς να δει εδώ .

Όπως κάθε έρευνα έτσι κι αυτή αποτελεί ένα πάρα πολύ χρήσιμο εργαλείο στα χέρια μας ούτως, ώστε να "μετρηθούν" ποιοτικά χαρακτηριστικά μιας συγκεκριμένης διαδικτυακής... "κοινότητας" (των ιστολόγων στην προκειμένη περίπτωση), η οποία όμως - και έτσι θα συμφωνήσω με τον Παναγιώτη Παπαχατζή - δεν μπορεί ούτε να εννοηθεί, ούτε και να χαρακτηριστεί ως ξεχωριστή κοινωνική ομάδα με συγκεκριμένα και μάλιστα κοινά χαρακτηριστικά!!!

Το διαδίκτυο αποτελεί χώρος ανοιχτού και δημόσιου διαλόγου... ενός διαλόγου στο οποίο ο καθένας μπορεί να μετέχει χωρίς να χρειάζεται ο οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός του, η "ένταξή" του ή ο "εναγκαλισμός" του από άλλους "συνομιλητές"... Εξάλλου, ο κάθε ένας από εμάς ανήκει σε διαφορετική κοινωνική, επαγγελματική ή όποια άλλη ομάδα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία δεν αποβάλονται ούτε αλλοιώνονται κατά την διαδικτυακή μας ενασχόληση έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ένας κάποιος επιτηδευμένος  "εναρμονισμός", αντίθετα, αποκτούν ίσως ένα πιο έντονο χρώμα με την παρουσίαση / σύγκριση / διαβούλευση συγκεριμένων θέσεων, απόψεων και προτάσεων που ενισχύονται, αν δεν γεννιούνται από την οπτική γωνία που μας επιβάλλει η προσωπική μας καθημερινότητα.

Έτσι, το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι δεσμευτικό για κανένα, ούτε μπορεί να μάς θέτει υποχρεωτικά εντός συγκεκριμένων πολιτικών και κοινωνικών ορίων με αυτή μας την πρόσθετη ενασχόληση...

Από αυτήν την σκοπιά, η έρευνα μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιτυχής, αφού κατόρθωσε να εντοπίσει αυτές τις διαφορές παρά το γεγονός ότι κινδύνευσε να οδηγηθεί σε λανθασμένο συμπέρασμα (ενδεχομένως, λόγω διατύπωσης των ερωτήσεων) αφού πολύ εύκολα θα μπορούσε κάποιος να "συμπεράνει" μελετώντας την ότι εμείς οι ιστολόγοι αποτελούμε ξεχωριστή και ομοιογενή κοινωνική ομάδα!   

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

Περί πολιτικής και διακυβέρνησης

Σεμνά και ταπεινά

06_french_revolution "... Πιστεύω ότι σε τριάντα χρόνια οι υπουργοί θα είναι λίγο πιο ικανοί, αλλά όσο έντιμοι είναι και οι σημερινοί. Η ιστορία της Αγγλίας είναι για μένα ο καθρέπτης του μέλλοντός μας. Πάντα θα βρίσκεται ένας βασιλιάς που θα θέλει ν' αυξήσει τα προνόμιά του. Πάντα θα υπάρχει η φιλοδοξία να γίνεις βουλευτής. Η δόξα και μερικές χιλιάδες φράγκα που κέρδισε ο Μιραμπώ δεν θ' αφήνουν τους πλούσιους της επαρχίας να κοιμηθούν. Αυτό θα τ' ονομάσουν φιλελευθερισμό κι αγάπη προς τον λαό. Πάντα οι βασιλόφρονες θα φιλοδοξούν να γίνουν ομότιμοι οι βουλευτές.

Στο σκάφος του κράτους, όλοι θα θέλουν να ασχοληθούν με τις μανούβρες γιατί είναι καλοπληρωμένες.

Δεν θα υπάρξει ποτέ, λοιπόν, θέση για έναν απλό επιβάτη;"

Απόσπασμα από το Le Rouge et le Noir του Stendhal, 1830

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

Μήνυμα (χωρίς χρέωση) προς εισπρακτικές εταιρείες


Πόσους έλληνες εξευτελίσατε σήμερα;
Πόσους έλληνες απειλήσατε σήμερα;
Πόσους έλληνες καταστρέψατε και σήμερα;

Ο τοκογλύφος της γειτονιάς μας...

... αποδεικνύεται καθημερινά πολύ πιο έξυπνος, πολύ πιο παραγωγικός, πολύ πιο ευέλικτος και πολύ πιο χρήσιμος κοινωνικά από τα περισσότερα περισπούδαστα εβραιομαθή golden boys των τραπεζών μας! Μην σας κάνει εντύπωση. Είναι αλήθεια αυτό διότι, αν και παράνομη η όποια οικονομική συναλλαγή, οι όροι είναι σαφείς και γνωστοί και στα δύο ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία δεσμεύονται με συγκεκριμένες απαιτήσεις και υποχρεώσεις ανάλογα με τον ρόλο τους.

Σήμερα, γιορτάζουμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου, γεγονός με σπουδαίο και έντονο - κυρίως - συμβολισμό που αποτελεί για όλους εμάς τους νεότερους παράδειγμα αντίδρασης στην πίεση και τον εξαναγκασμό, διεκδίκησης δικαιωμάτων και ελευθεριών, κοινωνικής ενεργητικότητας-παρέμβασης, και πραγματικού ανθρώπινου ενδιαφέροντος... μεταξύ άλλων, πρωτίστως δε για την κοινωνία μας, το σύνολο που μας περιβάλλει και κατά δεύτερον για εμάς τους ίδιους ως μονάδες, πάντα όμως μέσα στα πλαίσια αυτού του ίδιου κοινωνικού συνόλου. Δεν έχει σημασία αν η γενιά του Πολυτεχνείου είναι αυτή που στην συνέχεια απέτυχε και διέψευσε οράματα, αγώνες και ελπίδες ενός ολόκληρου λαού.

Πέρασαν 35 χρόνια από τότε. Και πολλά και λίγα. Εξαρτάται από ποια πλευρά "βλέπει" κανείς τα πράγματα και κατά πόσο κοντά ή μακρυά θέτει εαυτόν απέναντι σ΄ ένα ιστορικό γεγονός σαν αυτό του Νοέμβρη του 1973.

Δεν νομίζω να υπάρξει κανείς από τους αγαπητούς πιθανούς αναγνώστες αυτής της ανάρτησης που διαφωνήσει μαζί μου στον ισχυρισμό ότι η κάθε εποχή έχει τα δικά της προβλήματα, τα δικά της δεδομένα και την δική της διαμορφωμένη πραγματικότητα, βασισμένη σε πραγματικά στοιχεία / ανάγκες / προβληματισμούς κ.λπ. Εξάλλου, ο ανθρώπινος παράγοντας είναι εκείνος που ουσιαστικά δίνει σχήμα και μορφή σε αυτήν την πραγματικότητα κάθε φορά. Έτσι, ενώ έχουμε την αίσθηση ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται - με τον έναν ή τον άλλον τρόπο - προσπαθώντας να βρούμε ομοιότητες και διαφορές, η αλήθεια βρίσκεται εκεί που "συνήθως" δεν "ψάχνουμε". Πόσες φορές αναρωτηθήκαμε αλήθεια αν κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά; ... Και η επταετία ήταν το αποτέλεσμα τέτοιων επαναλαμβανόμενων πολιτικών λαθών. Εσκεμμένων ή μη.

@

Όμως, με συγχωρείτε γι' αυτόν τον πολύ μακρύ πρόλογο. Δεν ήταν μέσα στις προθέσεις μου κι ούτε έχω σκοπό ν' αναφερθώ στην Ιστορία, σε πρόσωπα ή σε γεγονότα. Ούτε και θα προσπαθήσω να μεταδώσω κανένα απολύτως μήνυμα. Αυτό που με απασχολεί είναι η σημερινή πραγματικότητα! Η δική μας καθημερινότητα! Και η δική μας καθημερινότητα σήμερα, έχει μία άλλου είδους δικτατορία πολλή πιο επικίνδυνη, αδίστακτη και σε πολλές περιπτώσεις; Παρανοϊκή!

Πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή και εμείς, ως απλοί πολίτες, και ο πολιτικός μας κόσμος, διότι τα τελευταία χρόνια συντελείται  πίσω από κουρτίνες, σταδιακά και με σχέδιο η ανατροπή του τρόπου διακυβέρνησης της χώρας μας!

Αναφέρομαι ασφαλώς σε τράπεζες, εισπρακτικές εταιρείες και όλο αυτό το συνονθύλευμα φασιστοειδών, που προσπάθησαν και προσπαθούν παντοιοτρόπως να εμπλακούν στην διαχείριση των πολιτικών και κοινωνικών μας τεκταινομένων παραβλέποντας την κοινά (από εμάς) συμφωνημένη και εξασκούμενη νομιμότητα! Τα κατάφεραν! Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σχεδόν παντού!

- Ποιά κυβέρνηση σήμερα, τουλάχιστον, στον λεγόμενο δυτικό κόσμο έχει την δύναμη επιβολής αντιμέτρων με σκοπό τον περιορισμό αυτής της αλλοπρόσαλλης δύναμης, της συσσωρευμένης οικονομικής δύναμης των τραπεζών και των τραπεζιτών που αφαιρεί εκ των πραγμάτων κοινωνική και πολιτική δύναμη από τα χέρια των πολιτών;

- Γιατί σήμερα βιώνουμε μια τεχνητή και ανήθικη επιβεβλημένη κρίση, δίχως να έχουμε πολλές επιλογές εξόδου; Διότι πάρα πολύ απλά οι πολίτες και κατ' επέκταση οι κυβερνήσεις μας μάλλον μοιάζουμε αδύναμοι στην εξεύρεση λύσεων που θα μας βοηθήσουν στην οικονομική μας και κατά προέκταση κοινωνική μας ανάπτυξη!

Μπορεί όλα αυτά να φαντάζουν υπερβολικά... όμως, σκεφτείτε το λίγο. Αυτή τη στιγμή - ουσιαστικά - έχουμε δύο πόλους εξουσίας: α) Το πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης (κυβέρνηση, αντιπολίτευση κ.λπ.) και β) Το τραπεζικό σύστημα "ρύθμισης" της αγοράς και της οικονομίας (επιχειρήσεις, νοικοκυριά, εκκλησία κ.λπ.). Πόλοι παράλληλοι που ακροβατούν και αναμετρώνται εις βάρος της κοινωνικής μας ανοχής.

Μπορεί να κάνω λάθος! Όμως, το ζητούμενο δεν είναι αν κάνω εγώ λάθος ή όχι, αλλά το πως θα επιλύσουμε μια αρρωστημένη καθημερινότητα που βουλιάζει στα χρέη και την ανασφάλεια και το μέλλον της επιφυλάσσει μονάχα έναν δρόμο: το μαρασμό.

Ή θα γίνουμε Ζουαζιλάνδη ή θ' αντιδράσουμε όπως οφείλουμε για τον εαυτό μας, για τους γύρω μας αλλά και για νεότερους που έρχονται στην συνέχεια! Δεν αρκεί και μόνο να επισημαίνουμε το γεγονός. Πρέπει και να είμαστε σε θέση ν΄αναλάβουμε την ευθύνη της αντίδρασής μας! Και μάλιστα, η αντίδραση αυτή δεν μπορεί να υπαγορεύεται από τον πανικό κι ούτε να εφαρμόζεται σπασμωδικά. Έτσι είμαι αντίθετος σε κάθε παραίνεση του τύπου: "πάρτε τα λεφτά σας από τις τράπεζες"... όπως γράφτηκε τις τελευταίες ημέρες από αρκετά blogs, διότι κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους του χρήματος ως εμπόρευμα... Αυτά είναι αστεία πράγματα!  

Πρέπει να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας και όλους όσους βρίσκονται σε χειρότερη θέση από εμάς με σοβαρότητα, ωριμότητα και αποφασιστικότητα, γιατί μόνον έτσι θα επιβληθεί η κοινωνική και πολιτική υγεία που έχουμε ανάγκη ως χώρα για να προχωρήσουμε... Και σε αυτόν μας τον αγώνα, καλό θα είναι να έχουμε στο μυαλό μας κάτι που έχω διατυπώσει αρκετές φορές: Κάθε Αρχή, κάθε εξουσία θα πρέπει να δικαιολογεί την ύπαρξή της, την λειτουργία της και αναγκαιότητά της. Αν δεν μπορεί να το πράξει αυτό, εμείς ως άνθρωποι και ως πολίτες έχουμε κάθε υποχρέωση ν' αντιδράσουμε με όποιον τρόπο κρίνουμε πιο σωστό, να την πολεμήσουμε και να της αφαιρέσουμε προνόμια και δύναμη και ως εκ τούτου να την καταστήσουμε έκπτωτη με όποιο κόστος... το οποίο πάντοτε είναι πολύ μικρότερο από το αποτέλεσμα που θα επιτευχθεί!

Κάποια στιγμή, θα πρέπει ν' αναπροσαρμόσουμε και το λεξιλόγιό μας επιτέλους! Οι τράπεζες δεν είναι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αλλά τοκογλυφικές γιάφκες. Οι εισπρακτικές εταιρείες δεν παρέχουν υπηρεσίες διαχείρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών... μάλλον υπηρεσίες "προστασίας" με "νονούς" (προφανώς και "κουμπάρους"), τσιράκια, ρουφιάνους και μπράβους προσφέρουν... απ' ό,τι ακούω και διαβάζω, αφού τα κρούσματα απειλών και άλλων "ευγενικών προσφορών" ολοένα και πληθαίνουν. 

Θα μπορούσα να είμαι πιο ευγενικός στις εκφράσεις μου αλλά, όσο το υπάρχον νομικό καθεστώς που διέπει την λειτουργία τους παραμένει απροσδιόριστο και όσο συμπολίτες μας (που δεν είναι απατεώνες) θα πρέπει να υπομένουν εξευτελισμούς και απειλές, νιώθω υποχρεωμένος να εκφράζομαι και να πράττω ανάλογα. Στο κάτω-κάτω, όλοι μας έχουμε χρέη και δεν νομίζω ότι είμαστε κακοπροέραιτοι. Το αντίθετο μάλιστα! Ψάχνουμε να βρούμε έναν τρόπο για να γλυτώσουμε από την εκμετάλευση και όχι για να χαριστούν πραγματικές οφειλές!

Αυτοί οι άνθρωποι, αυτές οι "εταιρείες", αυτό το καταχρηστικό σύστημα πολιτικής, κοινωνικής, θεσμικής και ό,τι άλλο παρέμβασης  πρέπει να κυνηγηθεί με κάθε τρόπο και πρώτα-πρώτα πολιτικά και στη συνέχεια με κάθε ένδικο μέσο. Νόμιμα! Και όχι παράνομα όπως πολλές εξ' αυτών επιτυγχάνουν ωφέλη που δεν τους αναλογούν! Έπειτα βλέπουμε... Όμως, είμαστε πολιτισμένοι άνθρωποι. Ας μείνουμε προς το παρόν στα πολιτισμένα.

Αυτό είναι "ανέξοδος λαϊκισμός" αγαπητέ μου Κώστα Καραμανλή; Αν ναι, ρώτησε και τον Πάνο Καμμένο σχετικά.

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2008

Κάτι φαίνεται ν' αλλάζει(;)... στο σωφρονιστικό μας σύστημα

Στο ξεκίνημα αυτής της ιστορίας αλλά, ακόμη και πολύ πιο πριν από το ξεκίνημά της, λίγοι από εμάς, απελπιστικά λίγοι, απελπιστικά λίγοι bloggers, απελπιστικά λίγοι πολιτικοί, απελπιστικά λίγοι δημοσιογράφοι, απελπιστικά λίγοι διανοούμενοι κι ακόμη λιγότεροι εργαζόμενοι εντός ή παραπλεύρως των δήθεν σωφρονιστικών μας καταστημάτων, προσπαθούσαμε με τον ένα ή τον άλλον τρόπο να φέρουμε στην επιφάνεια κάτι ... "σκοτεινό", και να προκαλέσουμε συζήτηση κι ενδιαφέρον πάνω σ' ένα ζήτημα που άπτεται του κοινωνικού μας πολιτισμού (όσου μας έχει απομείνει)...

Δεν είναι ότι κανείς δεν γνώριζε, ή δεν γνωρίζει ή τουλάχιστον... δεν μπορούσε να φανταστεί την κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές μας. Κατάσταση για την οποία είναι υπεύθυνοι πολλοί και δυστυχώς, πολλοί λιγότεροι θα λογοδοτήσουν - αν λογοδοτήσουν, διότι στην προκειμένη περίπτωση αυτό που είναι πιο σημαντικό, είναι αυτό που προσπαθούμε, δηλαδή η βελτίωση των συνθηκών κράτησης και εργασίας, για τρόφιμους και εργαζόμενους αντίστοιχα, στις ελληνικές φυλακές. Φαίνεται κάθε 100 χρόνια, εμείς οι άνθρωποι θυμόμαστε τα ανθρωπιστικά μας αισθήματα και τα καλά μας στοιχεία και είμαστε διατεθειμένοι ν' αγωνιστούμε με συνέπεια και αποφασιστικότητα σε όποιο πεδίο σύγκρουσης και για όποιο διακύβευμα, φτάνει να επιτύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα!

Δεν μας επικρίνω. Ας είναι έτσι, αν επιτυγχάνουμε τουλάχιστον το ελάχιστο.

Το γεγονός της διαφαινόμενης βούλησης - επιτέλους - του Υπουργού Δικαιοσύνης να παρέμβει με γενναιότητα εντός των φυλακών και να εγκρίνει-προωθήσει μέτρα αναπροσαρμογής, βελτίωσης και αποσυμφόρησης, είναι ένα πρώτο βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, έστω και αν άργησε πολλά χρόνια, έστω κι αν επιβλήθηκε όχι από πραγματική και αυθεντική πολτική βούληση αλλά υπό την πίεση και το άγρυπνο βλέμμα όλων μας, εκτός και εντός των φυλακών.

Οι δηλώσεις του ίδιου του Υπουργού σήμερα ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας! Όμως, με θλίβει που η ελληνική πολιτική πραγματικότητα βασίζεται στις εντυπώσεις και λειτουργεί υστερόβουλα, όχι μόνο σε αυτό το ζήτημα άλλα σε κάθε θέμα και σε κάθε προβληματισμό που τίθεται καθημερινά!

Σιγά-σιγά όλο και περίσσοτερες φωνές αρχίζουν να πλαισιώνουν αυτή τη προσπάθεια. Χρειάζεται όμως να γίνουν πολλά. Πολλά περισσότερα, και θέλω να παροτρύνω κάθε έναν από εσάς να καταθέσει δημόσια προτάσεις, σκέψεις, προβληματισμούς... Κι εγώ με την σειρά μου έχω διατυπώσει συγκεκριμένες προτάσεις και μέσω του wikipolitics και μέσα από τις σελίδες της Πολιτικής Προσέγγισης, όπως αρκετοί ιστολόγοι, απλοί πολίτες κι όποιοι άλλοι ενδιαφερόμενοι. Το ζητούμενο δεν είναι αν μας αγγίζει ή όχι. Δεν έχει σημασία αν είμαστε άμεσα ενδιαφερόμενοι ή μη. Το ζητούμενο είναι να βοηθήσουμε στην επίλυση ενός θέματος, μιας κατάστασης, μιας πραγματικότητας που μας ντροπιάζει συνολικά!  

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Θεσμοθέτηση ενός ξεκάθαρου νομικού πλαισίου που θα διέπει τη λειτουργία των εισπρακτικών εταιρειών.

Να ένα ζήτημα που αξίζει να μελετηθεί και να συζητηθεί εις βάθος ούτως, ώστε να βοηθηθεί το πιο αδύναμο κομμάτι της κοινωνίας μας να ανταπεξέλθει ικανοποιητικά στις υποχρεώσεις του και να καταστεί και πάλι ικανό και παραγωγικό και να μην παραμένει περιθωριοποιημένο και καταδικασμένο στην αφάνεια, την ανέχεια και τον εξευτελισμό, περιορίζοντας - όσο το δυνατόν - την γάγγραινα που κατατρώει ακόμη και τους πιο υγιείς ιστούς.

Το μεγάλο στοίχημα είναι το πέρασμα από τα λόγια στα έργα και προς αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να στηρίξουμε και να πιέσουμε ακόμη περισσότερο την Κυβέρνηση, αν, λέω αν, σκοπός δεν είναι η επικοινωνιακή αντιμετώπιση του θέματος, όπως συνέβη στην περίπτωση της ακρίβειας με τα 10... 20... 30... 40... (έχασα τον λογαριασμό) μέτρα που εξαγγέλθηκαν από την ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης!

Αυτή είναι η χθεσινή δήλωση του Υπουργού Ανάπτυξης Χρήστου Φώλια:

«Οι Δύσκολες Συγκυρίες απαιτούν και Αποφασιστικές Λύσεις.

Το Υπουργείο Ανάπτυξης ανταποκρινόμενο με αίσθημα ευθύνης στις ανάγκες και τις ανησυχίες της κοινωνίας, προχωρά στη θεσμοθέτηση ενός ξεκάθαρου νομικού πλαισίου που θα διέπει τη λειτουργία των εισπρακτικών εταιρειών.

ΒΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: μόλις ολοκληρώθηκε η συγκρότηση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, στην οποία συμμετέχουν τα συναρμόδια Υπουργεία Ανάπτυξης, Οικονομίας-Οικονομικών και Δικαιοσύνης.

Στην επιτροπή θα κληθούν να συμμετάσχουν επίσης και εκπρόσωποι των καταναλωτικών οργανώσεων, των τραπεζών, των εισπρακτικών εταιρειών και των δικηγορικών συλλόγων.

Συντονιστής της επιτροπής θα είναι ο Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή κ. Γιάννης Οικονόμου.

ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: ο στόχος μας είναι μέχρι το τέλος του έτους να έχει οριστικοποιηθεί ένα ορθολογικό, διαφανές, σύγχρονο και δίκαιο πλαίσιο λειτουργίας των εισπρακτικών εταιριών, το οποίο θα γίνει νόμος του κράτους.

Η παροχή πλήρους και αποτελεσματικής έννομης προστασίας σε όλους τους πολίτες είναι βασική συνταγματική υποχρέωση του κράτους.

Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση μας και την εφαρμόζουμε πλήρως με 10 βασικά σημεία-ρυθμίσεις που θα αποτελέσουν τη «ραχοκοκαλιά» του νέου πλαισίου:

1. Προστασία του αδυνατούντος, για αντικειμενικούς λόγους, να πληρώσει τα χρέη του. Ως εκ τούτου θα γίνεται σαφής διάκριση των περιπτώσεων δανειοληπτών που έχουν αντικειμενική αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους, από τις περιπτώσεις οφειλετών που δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους λόγω κακοπιστίας ή δυστροπίας.

2. Ρητή απαγόρευση της πρόσβασης των εισπρακτικών εταιρειών σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως αυτά καθορίζονται από την κείμενη νομοθεσία.

3. Ρητή πρόβλεψη ότι τυχόν διαπιστούμενη παρανομία του εισπρακτικού εταιρικού σκοπού καθιστά τις εταιρείες άκυρες με όλες τις συνέπειες.

4. Αυστηρός έλεγχος της σχέσης των τραπεζών με τις εισπρακτικές εταιρείες, ώστε να υπάρχει σαφές πλαίσιο συνεργασίας και σαφής επιμερισμός ευθυνών.

5. Συγκεκριμένοι όροι ως προς τη νομική μορφή, την έδρα, το κεφάλαιο, την τήρηση της ασφαλιστικής και εργατικής νομοθεσίας και την πιστοποίηση ποιότητας για την ίδρυση και λειτουργία των εισπρακτικών εταιρειών.

6. Θέσπιση βασικών αρχών σεβασμού της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητας του οφειλέτη ώστε να γίνεται απόλυτα σεβαστό το «τραπεζικό απόρρητο» και να μην υπάρχουν οχλήσεις που διευρύνουν την πίεση στους οικείους του οφειλέτη ή τον εκθέτουν στον επαγγελματικό και κοινωνικό του περίγυρο.

7. Υποχρεωτική δήλωση της πραγματικής ιδιότητας των υπαλλήλων εισπρακτικών εταιρειών και ρητή απαγόρευση να εμφανίζονται ως υπάλληλοι τραπεζών ή άλλων επαγγελματιών (όπως δικηγορικών γραφείων) καθώς στοιχειοθετείται το αδίκημα της αντιποίησης.

8. Ρητή απαγόρευση της εισπρακτικής διαδικασίας για χρέη που απορρέουν από περιπτώσεις παράνομων ή καταχρηστικών όρων των σχετικών συμβάσεων.

9. Θωράκιση της σχέσης εμπιστοσύνης και «καλής πίστης» που πρέπει να υπάρχει και να εμπεδώνεται ανάμεσα στον καταναλωτή και την τράπεζα, δεδομένου ότι η εμπιστοσύνη αυτή είναι ουσιώδης για όλα τα στάδια της συναλλακτικής δραστηριότητας.

10. Ενεργοποίηση του συνόλου των εποπτικών φορέων (όπως είναι η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, η Τράπεζα της Ελλάδος, τα Επιμελητήρια, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι και άλλοι) με σαφή καθορισμό αρμοδιοτήτων, για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νομιμότητας των πρακτικών των εν λόγω εταιρειών.

Με το συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο το Υπουργείο Ανάπτυξης δίνει οριστικά τέλος σε ένα απαράδεκτο καθεστώς αθέμιτων συμπεριφορών, πρακτικών και πιέσεων σε νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δυσκολεύονται ή αδυνατούν να πληρώσουν τα συχνά αδικαιολόγητα διογκωμένα χρέη τους. Βάζουμε τέρμα στην απαράδεκτη ασυδοσία».